eme-ry-tur-ce

emeryturce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: emeryturka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
emeryturcepojedyncza celownikżeński
emeryturcepojedyncza miejscownikżeński
emeryturekmnoga dopełniaczżeński
emeryturkapojedyncza mianownikżeński
emeryturkachmnoga miejscownikżeński
emeryturkamimnoga narzędnikżeński
emeryturkąpojedyncza narzędnikżeński
emeryturkępojedyncza biernikżeński
emeryturkimnoga mianownikżeński
emeryturkimnoga biernikżeński
emeryturkimnoga wołaczżeński
emeryturkipojedyncza dopełniaczżeński
emeryturkopojedyncza wołaczżeński
emeryturkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz