emi-nen-cyj

eminencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: eminencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eminencjapojedyncza mianownikżeński
eminencjachmnoga miejscownikżeński
eminencjamimnoga narzędnikżeński
eminencjąpojedyncza narzędnikżeński
eminencjemnoga mianownikżeński
eminencjemnoga biernikżeński
eminencjemnoga wołaczżeński
eminencjępojedyncza biernikżeński
eminencjipojedyncza celownikżeński
eminencjipojedyncza miejscownikżeński
eminencjipojedyncza dopełniaczżeński
eminencjopojedyncza wołaczżeński
eminencjommnoga celownikżeński
eminencjimnoga dopełniaczżeński
eminencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz