emi-ten-cie

emitencie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: emitent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
emitencimnoga mianownikmęski osobowy
emitencimnoga wołaczmęski osobowy
emitenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
emitenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
emitentpojedyncza mianownikmęski osobowy
emitentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
emitentapojedyncza biernikmęski osobowy
emitentachmnoga miejscownikmęski osobowy
emitentamimnoga narzędnikmęski osobowy
emitentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
emitentommnoga celownikmęski osobowy
emitentowipojedyncza celownikmęski osobowy
emitentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
emitentówmnoga biernikmęski osobowy
emitentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
emitentymnoga biernikmęski zwierzęcy
emitentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz