emi-to-ra

emitora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: emitor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
emitorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
emitorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
emitorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
emitorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
emitoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
emitorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
emitorommnoga celownikmęski rzeczowy
emitorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
emitorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
emitorymnoga mianownikmęski rzeczowy
emitorymnoga biernikmęski rzeczowy
emitorymnoga wołaczmęski rzeczowy
emitorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
emitorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz