emi-tro-nem

emitronem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: emitron

słowoliczbaprzypadekrodzaj
emitronpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
emitronpojedyncza biernikmęski rzeczowy
emitronachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
emitronamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
emitronempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
emitroniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
emitroniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
emitronommnoga celownikmęski rzeczowy
emitronowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
emitronówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
emitronupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
emitronymnoga mianownikmęski rzeczowy
emitronymnoga biernikmęski rzeczowy
emitronymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz