en-do-kar-py

endokarpy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: endokarp

słowoliczbaprzypadekrodzaj
endokarppojedyncza mianownikmęski rzeczowy
endokarppojedyncza biernikmęski rzeczowy
endokarpachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
endokarpamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
endokarpempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
endokarpiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
endokarpiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
endokarpommnoga celownikmęski rzeczowy
endokarpowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
endokarpówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
endokarpupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
endokarpymnoga mianownikmęski rzeczowy
endokarpymnoga biernikmęski rzeczowy
endokarpymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz