en-har-mo-nij

enharmonij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: enharmonia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
enharmoniapojedyncza mianownikżeński
enharmoniachmnoga miejscownikżeński
enharmoniamimnoga narzędnikżeński
enharmoniąpojedyncza narzędnikżeński
enharmoniemnoga mianownikżeński
enharmoniemnoga biernikżeński
enharmoniemnoga wołaczżeński
enharmoniępojedyncza biernikżeński
enharmoniipojedyncza celownikżeński
enharmoniipojedyncza miejscownikżeński
enharmoniipojedyncza dopełniaczżeński
enharmoniopojedyncza wołaczżeński
enharmoniommnoga celownikżeński
enharmoniimnoga dopełniaczżeński
enharmonijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz