en-kli-ty-ko

enklityko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: enklityka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
enklitycepojedyncza celownikżeński
enklitycepojedyncza miejscownikżeński
enklitykmnoga dopełniaczżeński
enklitykapojedyncza mianownikżeński
enklitykachmnoga miejscownikżeński
enklitykamimnoga narzędnikżeński
enklitykąpojedyncza narzędnikżeński
enklitykępojedyncza biernikżeński
enklitykimnoga mianownikżeński
enklitykimnoga biernikżeński
enklitykimnoga wołaczżeński
enklitykipojedyncza dopełniaczżeński
enklitykopojedyncza wołaczżeński
enklitykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz