en-to-ura-ge’e

entourage’e (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: entourage

słowoliczbaprzypadekrodzaj
entouragepojedyncza mianownikmęski rzeczowy
entouragepojedyncza biernikmęski rzeczowy
entourage’achmnoga miejscownikmęski rzeczowy
entourage’amimnoga narzędnikmęski rzeczowy
entourage’emnoga mianownikmęski rzeczowy
entourage’emnoga biernikmęski rzeczowy
entourage’emnoga wołaczmęski rzeczowy
entourage’empojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
entourage’ommnoga celownikmęski rzeczowy
entourage’owipojedyncza celownikmęski rzeczowy
entourage’ówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
entourage’upojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
entourage’upojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
entourage’upojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz