epi-cy-klu

epicyklu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: epicykl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
epicyklpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
epicyklpojedyncza biernikmęski rzeczowy
epicyklachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
epicyklamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
epicyklemnoga mianownikmęski rzeczowy
epicyklemnoga biernikmęski rzeczowy
epicyklemnoga wołaczmęski rzeczowy
epicyklempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
epicyklimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
epicyklommnoga celownikmęski rzeczowy
epicyklowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
epicyklówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
epicyklupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
epicyklupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
epicyklupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz