epi-gra-ma-tyk

epigramatyk (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: epigramatyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
epigramatycymnoga mianownikmęski osobowy
epigramatycymnoga wołaczmęski osobowy
epigramatykpojedyncza mianownikmęski osobowy
epigramatykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
epigramatykapojedyncza biernikmęski osobowy
epigramatykachmnoga miejscownikmęski osobowy
epigramatykamimnoga narzędnikmęski osobowy
epigramatykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
epigramatykimnoga biernikmęski zwierzęcy
epigramatykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
epigramatykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
epigramatykommnoga celownikmęski osobowy
epigramatykowipojedyncza celownikmęski osobowy
epigramatykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
epigramatykówmnoga biernikmęski osobowy
epigramatykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
epigramatykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz