epru-wet-ce

epruwetce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: epruwetka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
epruwetcepojedyncza celownikżeński
epruwetcepojedyncza miejscownikżeński
epruwetekmnoga dopełniaczżeński
epruwetkapojedyncza mianownikżeński
epruwetkachmnoga miejscownikżeński
epruwetkamimnoga narzędnikżeński
epruwetkąpojedyncza narzędnikżeński
epruwetkępojedyncza biernikżeński
epruwetkimnoga mianownikżeński
epruwetkimnoga biernikżeński
epruwetkimnoga wołaczżeński
epruwetkipojedyncza dopełniaczżeński
epruwetkopojedyncza wołaczżeński
epruwetkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz