ere-mi-ta-mi

eremitami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: eremita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eremicimnoga mianownikmęski osobowy
eremicimnoga wołaczmęski osobowy
eremiciepojedyncza celownikmęski osobowy
eremiciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
eremitapojedyncza mianownikmęski osobowy
eremitachmnoga miejscownikmęski osobowy
eremitamimnoga narzędnikmęski osobowy
eremitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
eremitępojedyncza biernikmęski osobowy
eremitopojedyncza wołaczmęski osobowy
eremitommnoga celownikmęski osobowy
eremitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eremitówmnoga biernikmęski osobowy
eremitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
eremitymnoga biernikmęski zwierzęcy
eremitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
eremitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz