er-go-te-ra-peu-ci

ergoterapeuci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ergoterapeuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ergoterapeucimnoga mianownikmęski osobowy
ergoterapeucimnoga wołaczmęski osobowy
ergoterapeuciepojedyncza celownikmęski osobowy
ergoterapeuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ergoterapeutapojedyncza mianownikmęski osobowy
ergoterapeutachmnoga miejscownikmęski osobowy
ergoterapeutamimnoga narzędnikmęski osobowy
ergoterapeutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ergoterapeutępojedyncza biernikmęski osobowy
ergoterapeutopojedyncza wołaczmęski osobowy
ergoterapeutommnoga celownikmęski osobowy
ergoterapeutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ergoterapeutówmnoga biernikmęski osobowy
ergoterapeutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ergoterapeutymnoga biernikmęski zwierzęcy
ergoterapeutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
ergoterapeutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz