er-nest

Ernest (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ernest

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ernestpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ernestapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ernestapojedyncza biernikmęski osobowy
Ernestachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ernestamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ernestempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ernestommnoga celownikmęski osobowy
Ernestowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ernestowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ernestowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ernestówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ernestówmnoga biernikmęski osobowy
Ernestymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ernestymnoga biernikmęski zwierzęcy
Ernestymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Erneściepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Erneściepojedyncza wołaczmęski osobowy

Ernest (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Ernest

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ernestpojedyncza mnoga mianownikżeński
Ernestpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Ernestpojedyncza mnoga celownikżeński
Ernestpojedyncza mnoga biernikżeński
Ernestpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Ernestpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Ernestpojedyncza mnoga wołaczżeński

Ernest (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ernest

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ernestpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ernestapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ernestapojedyncza biernikmęski osobowy
Ernestachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ernestamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ernestempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ernestommnoga celownikmęski osobowy
Ernestowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ernestowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ernestowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ernestówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ernestówmnoga biernikmęski osobowy
Ernestymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ernestymnoga biernikmęski zwierzęcy
Ernestymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Erneściepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Erneściepojedyncza wołaczmęski osobowy

Ernest (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Ernesta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ernestmnoga dopełniaczżeński
Ernestapojedyncza mianownikżeński
Ernestachmnoga miejscownikżeński
Ernestamimnoga narzędnikżeński
Ernestąpojedyncza narzędnikżeński
Ernestępojedyncza biernikżeński
Ernestopojedyncza wołaczżeński
Ernestommnoga celownikżeński
Ernestymnoga mianownikżeński
Ernestymnoga biernikżeński
Ernestymnoga wołaczżeński
Ernestypojedyncza dopełniaczżeński
Erneściepojedyncza celownikżeński
Erneściepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz