eru-dy-cyj

erudycyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: erudycja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
erudycjapojedyncza mianownikżeński
erudycjachmnoga miejscownikżeński
erudycjamimnoga narzędnikżeński
erudycjąpojedyncza narzędnikżeński
erudycjemnoga mianownikżeński
erudycjemnoga biernikżeński
erudycjemnoga wołaczżeński
erudycjępojedyncza biernikżeński
erudycjipojedyncza celownikżeński
erudycjipojedyncza miejscownikżeński
erudycjipojedyncza dopełniaczżeński
erudycjopojedyncza wołaczżeński
erudycjommnoga celownikżeński
erudycjimnoga dopełniaczżeński
erudycyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz