eru-dyt

erudyt (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: erudyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
erudycimnoga mianownikmęski osobowy
erudycimnoga wołaczmęski osobowy
erudyciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
erudyciepojedyncza wołaczmęski osobowy
erudytpojedyncza mianownikmęski osobowy
erudytapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
erudytapojedyncza biernikmęski osobowy
erudytachmnoga miejscownikmęski osobowy
erudytamimnoga narzędnikmęski osobowy
erudytempojedyncza narzędnikmęski osobowy
erudytommnoga celownikmęski osobowy
erudytowipojedyncza celownikmęski osobowy
erudytówmnoga dopełniaczmęski osobowy
erudytówmnoga biernikmęski osobowy
erudytymnoga mianownikmęski zwierzęcy
erudytymnoga biernikmęski zwierzęcy
erudytymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz