ese-isty-ce

eseistyce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: eseistyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eseistycepojedyncza celownikżeński
eseistycepojedyncza miejscownikżeński
eseistykmnoga dopełniaczżeński
eseistykapojedyncza mianownikżeński
eseistykachmnoga miejscownikżeński
eseistykamimnoga narzędnikżeński
eseistykąpojedyncza narzędnikżeński
eseistykępojedyncza biernikżeński
eseistykimnoga mianownikżeński
eseistykimnoga biernikżeński
eseistykimnoga wołaczżeński
eseistykipojedyncza dopełniaczżeński
eseistykopojedyncza wołaczżeński
eseistykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz