esen-cje

esencje (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: esencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
esencjapojedyncza mianownikżeński
esencjachmnoga miejscownikżeński
esencjamimnoga narzędnikżeński
esencjąpojedyncza narzędnikżeński
esencjemnoga mianownikżeński
esencjemnoga biernikżeński
esencjemnoga wołaczżeński
esencjępojedyncza biernikżeński
esencjipojedyncza celownikżeński
esencjipojedyncza miejscownikżeński
esencjipojedyncza dopełniaczżeński
esencjopojedyncza wołaczżeński
esencjommnoga celownikżeński
esencjimnoga dopełniaczżeński
esencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz