ese-row-cze

eserowcze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: eserowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eserowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
eserowcapojedyncza biernikmęski osobowy
eserowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
eserowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
eserowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
eserowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
eserowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
eserowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
eserowcommnoga celownikmęski osobowy
eserowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
eserowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eserowcówmnoga biernikmęski osobowy
eserowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
eserowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
eserowcymnoga mianownikmęski osobowy
eserowcymnoga wołaczmęski osobowy
eserowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
eserowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz