eska-mo-te-ry

eskamotery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: eskamoter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eskamoterpojedyncza mianownikmęski osobowy
eskamoterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
eskamoterapojedyncza biernikmęski osobowy
eskamoterachmnoga miejscownikmęski osobowy
eskamoteramimnoga narzędnikmęski osobowy
eskamoterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
eskamoterommnoga celownikmęski osobowy
eskamoterowipojedyncza celownikmęski osobowy
eskamoterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eskamoterówmnoga biernikmęski osobowy
eskamoterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
eskamoterymnoga biernikmęski zwierzęcy
eskamoterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
eskamoterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
eskamoterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
eskamoterzymnoga mianownikmęski osobowy
eskamoterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz