eskon-ter

eskonter (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: eskonter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eskonterpojedyncza mianownikmęski osobowy
eskonterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
eskonterapojedyncza biernikmęski osobowy
eskonterachmnoga miejscownikmęski osobowy
eskonteramimnoga narzędnikmęski osobowy
eskonterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
eskonterommnoga celownikmęski osobowy
eskonterowipojedyncza celownikmęski osobowy
eskonterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eskonterówmnoga biernikmęski osobowy
eskonterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
eskonterymnoga biernikmęski zwierzęcy
eskonterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
eskonterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
eskonterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
eskonterzymnoga mianownikmęski osobowy
eskonterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz