espe-ran-cje

esperancje (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: esperancja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
esperancjapojedyncza mianownikżeński
esperancjachmnoga miejscownikżeński
esperancjamimnoga narzędnikżeński
esperancjąpojedyncza narzędnikżeński
esperancjemnoga mianownikżeński
esperancjemnoga biernikżeński
esperancjemnoga wołaczżeński
esperancjępojedyncza biernikżeński
esperancjipojedyncza celownikżeński
esperancjipojedyncza miejscownikżeński
esperancjipojedyncza dopełniaczżeński
esperancjopojedyncza wołaczżeński
esperancjommnoga celownikżeński
esperancjimnoga dopełniaczżeński
esperancyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz