es-tra-dow-cy

estradowcy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: estradowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
estradowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
estradowcapojedyncza biernikmęski osobowy
estradowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
estradowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
estradowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
estradowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
estradowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
estradowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
estradowcommnoga celownikmęski osobowy
estradowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
estradowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
estradowcówmnoga biernikmęski osobowy
estradowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
estradowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
estradowcymnoga mianownikmęski osobowy
estradowcymnoga wołaczmęski osobowy
estradowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
estradowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz