es-ty-mę

estymę (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: estyma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
estymmnoga dopełniaczżeński
estymapojedyncza mianownikżeński
estymachmnoga miejscownikżeński
estymamimnoga narzędnikżeński
estymąpojedyncza narzędnikżeński
estymępojedyncza biernikżeński
estymiepojedyncza celownikżeński
estymiepojedyncza miejscownikżeński
estymopojedyncza wołaczżeński
estymommnoga celownikżeński
estymymnoga mianownikżeński
estymymnoga biernikżeński
estymymnoga wołaczżeński
estymypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz