eta-tow-cach

etatowcach (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: etatowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
etatowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
etatowcapojedyncza biernikmęski osobowy
etatowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
etatowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
etatowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
etatowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
etatowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
etatowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
etatowcommnoga celownikmęski osobowy
etatowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
etatowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
etatowcówmnoga biernikmęski osobowy
etatowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
etatowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
etatowcymnoga mianownikmęski osobowy
etatowcymnoga wołaczmęski osobowy
etatowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
etatowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz