eu-ro-kra-ta

eurokrata (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: eurokrata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eurokracimnoga mianownikmęski osobowy
eurokracimnoga wołaczmęski osobowy
eurokraciepojedyncza celownikmęski osobowy
eurokraciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
eurokratapojedyncza mianownikmęski osobowy
eurokratachmnoga miejscownikmęski osobowy
eurokratamimnoga narzędnikmęski osobowy
eurokratąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
eurokratępojedyncza biernikmęski osobowy
eurokratopojedyncza wołaczmęski osobowy
eurokratommnoga celownikmęski osobowy
eurokratówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eurokratówmnoga biernikmęski osobowy
eurokratymnoga mianownikmęski zwierzęcy
eurokratymnoga biernikmęski zwierzęcy
eurokratymnoga wołaczmęski zwierzęcy
eurokratypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz