ewa-ku-an-ta

ewakuanta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ewakuant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ewakuancimnoga mianownikmęski osobowy
ewakuancimnoga wołaczmęski osobowy
ewakuanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ewakuanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
ewakuantpojedyncza mianownikmęski osobowy
ewakuantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ewakuantapojedyncza biernikmęski osobowy
ewakuantachmnoga miejscownikmęski osobowy
ewakuantamimnoga narzędnikmęski osobowy
ewakuantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ewakuantommnoga celownikmęski osobowy
ewakuantowipojedyncza celownikmęski osobowy
ewakuantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ewakuantówmnoga biernikmęski osobowy
ewakuantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ewakuantymnoga biernikmęski zwierzęcy
ewakuantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz