ewen-ta

ewenta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ewent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ewenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ewenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ewentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ewentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ewentamnoga mianownikmęski rzeczowy
ewentamnoga biernikmęski rzeczowy
ewentamnoga wołaczmęski rzeczowy
ewentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ewentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ewentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ewentommnoga celownikmęski rzeczowy
ewentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ewentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ewentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ewentymnoga mianownikmęski rzeczowy
ewentymnoga biernikmęski rzeczowy
ewentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz