ewik-cjo

ewikcjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ewikcja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ewikcjapojedyncza mianownikżeński
ewikcjachmnoga miejscownikżeński
ewikcjamimnoga narzędnikżeński
ewikcjąpojedyncza narzędnikżeński
ewikcjemnoga mianownikżeński
ewikcjemnoga biernikżeński
ewikcjemnoga wołaczżeński
ewikcjępojedyncza biernikżeński
ewikcjipojedyncza celownikżeński
ewikcjipojedyncza miejscownikżeński
ewikcjipojedyncza dopełniaczżeński
ewikcjopojedyncza wołaczżeński
ewikcjommnoga celownikżeński
ewikcjimnoga dopełniaczżeński
ewikcyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz