fa-bian-cza-nie

fabianczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: fabianczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fabianczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
fabianczanmnoga biernikmęski osobowy
fabianczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
fabianczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
fabianczaniemnoga mianownikmęski osobowy
fabianczaniemnoga wołaczmęski osobowy
fabianczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
fabianczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
fabianczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
fabianczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
fabianczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
fabianczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
fabianczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
fabianczanommnoga celownikmęski osobowy
fabianczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
fabianczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
fabianczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz