fa-bu-la-rza

fabularza (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: fabularz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fabularzpojedyncza mianownikmęski osobowy
fabularzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
fabularzapojedyncza biernikmęski osobowy
fabularzachmnoga miejscownikmęski osobowy
fabularzamimnoga narzędnikmęski osobowy
fabularzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
fabularzemnoga biernikmęski zwierzęcy
fabularzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
fabularzemnoga mianownikmęski osobowy
fabularzemnoga wołaczmęski osobowy
fabularzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
fabularzommnoga celownikmęski osobowy
fabularzowipojedyncza celownikmęski osobowy
fabularzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
fabularzupojedyncza wołaczmęski osobowy
fabularzymnoga dopełniaczmęski osobowy
fabularzymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz