fa-ce-le-tu

faceletu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: facelet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
faceleciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
faceleciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
faceletpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
faceletpojedyncza biernikmęski rzeczowy
faceletapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
faceletachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
faceletamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
faceletempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
faceletommnoga celownikmęski rzeczowy
faceletowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
faceletówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
faceletupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
faceletymnoga mianownikmęski rzeczowy
faceletymnoga biernikmęski rzeczowy
faceletymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz