fa-eto-ni-kiem

faetonikiem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: faetonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
faetonikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
faetonikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
faetonikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
faetonikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
faetonikimnoga mianownikmęski rzeczowy
faetonikimnoga biernikmęski rzeczowy
faetonikimnoga wołaczmęski rzeczowy
faetonikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
faetonikommnoga celownikmęski rzeczowy
faetonikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
faetonikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
faetonikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
faetonikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
faetonikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz