fa-ko-ny

fakony (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: fakon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fakonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
fakonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
fakonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
fakonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
fakonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
fakoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
fakoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
fakonommnoga celownikmęski rzeczowy
fakonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
fakonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
fakonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
fakonymnoga mianownikmęski rzeczowy
fakonymnoga biernikmęski rzeczowy
fakonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz