fan-fa-ro-ni-ka

fanfaronika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: fanfaronik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fanfaronicymnoga mianownikmęski osobowy
fanfaronicymnoga wołaczmęski osobowy
fanfaronikpojedyncza mianownikmęski osobowy
fanfaronikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
fanfaronikapojedyncza biernikmęski osobowy
fanfaronikachmnoga miejscownikmęski osobowy
fanfaronikamimnoga narzędnikmęski osobowy
fanfaronikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
fanfaronikimnoga biernikmęski zwierzęcy
fanfaronikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
fanfaronikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
fanfaronikommnoga celownikmęski osobowy
fanfaronikowipojedyncza celownikmęski osobowy
fanfaronikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
fanfaronikówmnoga biernikmęski osobowy
fanfaronikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
fanfaronikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz