fan-ta-sty-ku

fantastyku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: fantastyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fantastycymnoga mianownikmęski osobowy
fantastycymnoga wołaczmęski osobowy
fantastykpojedyncza mianownikmęski osobowy
fantastykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
fantastykapojedyncza biernikmęski osobowy
fantastykachmnoga miejscownikmęski osobowy
fantastykamimnoga narzędnikmęski osobowy
fantastykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
fantastykimnoga biernikmęski zwierzęcy
fantastykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
fantastykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
fantastykommnoga celownikmęski osobowy
fantastykowipojedyncza celownikmęski osobowy
fantastykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
fantastykówmnoga biernikmęski osobowy
fantastykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
fantastykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz