fa-ła-tu

fałatu (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: fałat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fałaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
fałaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
fałatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
fałatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
fałatapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
fałatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
fałatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
fałatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
fałatommnoga celownikmęski rzeczowy
fałatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
fałatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
fałatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
fałatymnoga mianownikmęski rzeczowy
fałatymnoga biernikmęski rzeczowy
fałatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz