fecht-mi-strzu

fechtmistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: fechtmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fechtmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
fechtmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
fechtmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
fechtmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
fechtmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
fechtmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
fechtmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
fechtmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
fechtmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
fechtmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
fechtmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
fechtmistrzommnoga celownikmęski osobowy
fechtmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
fechtmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
fechtmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
fechtmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
fechtmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
fechtmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
fechtmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz