fe-rens

Ferens (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ferens

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ferenspojedyncza mianownikmęski osobowy
Ferensapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ferensapojedyncza biernikmęski osobowy
Ferensachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ferensamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ferensempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ferensiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ferensiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Ferensommnoga celownikmęski osobowy
Ferensowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ferensowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ferensowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ferensówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ferensówmnoga biernikmęski osobowy
Ferensymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ferensymnoga biernikmęski zwierzęcy
Ferensymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Ferens (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Ferens

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ferenspojedyncza mnoga mianownikżeński
Ferenspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Ferenspojedyncza mnoga celownikżeński
Ferenspojedyncza mnoga biernikżeński
Ferenspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Ferenspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Ferenspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz