fer-ma-nie

fermanie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ferman

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fermanpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
fermanpojedyncza biernikmęski rzeczowy
fermanapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
fermanachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
fermanamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
fermanempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
fermaniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
fermaniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
fermanommnoga celownikmęski rzeczowy
fermanowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
fermanówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
fermanupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
fermanymnoga mianownikmęski rzeczowy
fermanymnoga biernikmęski rzeczowy
fermanymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz