feu-da-ta-riu-sze

feudatariusze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: feudatariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
feudatariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
feudatariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
feudatariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
feudatariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
feudatariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
feudatariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
feudatariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
feudatariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
feudatariuszemnoga mianownikmęski osobowy
feudatariuszemnoga wołaczmęski osobowy
feudatariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
feudatariuszommnoga celownikmęski osobowy
feudatariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
feudatariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
feudatariuszówmnoga biernikmęski osobowy
feudatariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
feudatariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
feudatariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
feudatariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz