fi-ga-tle

figatle (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: figatel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
figatelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
figatelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
figatlapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
figatlachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
figatlamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
figatlemnoga mianownikmęski rzeczowy
figatlemnoga biernikmęski rzeczowy
figatlemnoga wołaczmęski rzeczowy
figatlempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
figatlimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
figatlommnoga celownikmęski rzeczowy
figatlowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
figatlupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
figatlupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz