fi-nan-se-rze

finanserze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: finanser

słowoliczbaprzypadekrodzaj
finanserpojedyncza mianownikmęski osobowy
finanserapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
finanserapojedyncza biernikmęski osobowy
finanserachmnoga miejscownikmęski osobowy
finanseramimnoga narzędnikmęski osobowy
finanserempojedyncza narzędnikmęski osobowy
finanserommnoga celownikmęski osobowy
finanserowipojedyncza celownikmęski osobowy
finanserówmnoga dopełniaczmęski osobowy
finanserówmnoga biernikmęski osobowy
finanserymnoga mianownikmęski zwierzęcy
finanserymnoga biernikmęski zwierzęcy
finanserymnoga wołaczmęski zwierzęcy
finanserzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
finanserzepojedyncza wołaczmęski osobowy
finanserzymnoga mianownikmęski osobowy
finanserzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz