fin-cie

fincie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: finta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
finciepojedyncza celownikżeński
finciepojedyncza miejscownikżeński
fintmnoga dopełniaczżeński
fintapojedyncza mianownikżeński
fintachmnoga miejscownikżeński
fintamimnoga narzędnikżeński
fintąpojedyncza narzędnikżeński
fintępojedyncza biernikżeński
fintopojedyncza wołaczżeński
fintommnoga celownikżeński
fintymnoga mianownikżeński
fintymnoga biernikżeński
fintymnoga wołaczżeński
fintypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz