fi-ne-su

finesu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: fines

słowoliczbaprzypadekrodzaj
finespojedyncza mianownikmęski rzeczowy
finespojedyncza biernikmęski rzeczowy
finesachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
finesamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
finesempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
finesiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
finesiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
finesommnoga celownikmęski rzeczowy
finesowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
finesówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
finesupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
finesymnoga mianownikmęski rzeczowy
finesymnoga biernikmęski rzeczowy
finesymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz