fio-ry-tu-rze

fioryturze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: fiorytura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fioryturmnoga dopełniaczżeński
fioryturapojedyncza mianownikżeński
fioryturachmnoga miejscownikżeński
fioryturamimnoga narzędnikżeński
fioryturąpojedyncza narzędnikżeński
fioryturępojedyncza biernikżeński
fioryturopojedyncza wołaczżeński
fioryturommnoga celownikżeński
fioryturymnoga mianownikżeński
fioryturymnoga biernikżeński
fioryturymnoga wołaczżeński
fioryturypojedyncza dopełniaczżeński
fioryturzepojedyncza celownikżeński
fioryturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz