fir-cy-ku

fircyku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: fircyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fircycymnoga mianownikmęski osobowy
fircycymnoga wołaczmęski osobowy
fircykpojedyncza mianownikmęski osobowy
fircykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
fircykapojedyncza biernikmęski osobowy
fircykachmnoga miejscownikmęski osobowy
fircykamimnoga narzędnikmęski osobowy
fircykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
fircykimnoga biernikmęski zwierzęcy
fircykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
fircykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
fircykommnoga celownikmęski osobowy
fircykowipojedyncza celownikmęski osobowy
fircykowiemnoga mianownikmęski osobowy
fircykowiemnoga wołaczmęski osobowy
fircykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
fircykówmnoga biernikmęski osobowy
fircykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
fircykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz