fir-nie

firnie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: firn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
firnpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
firnpojedyncza biernikmęski rzeczowy
firnachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
firnamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
firnempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
firniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
firniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
firnommnoga celownikmęski rzeczowy
firnowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
firnówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
firnupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
firnymnoga mianownikmęski rzeczowy
firnymnoga biernikmęski rzeczowy
firnymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz