fi-to-te-ra-peu-ci

fitoterapeuci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: fitoterapeuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
fitoterapeucimnoga mianownikmęski osobowy
fitoterapeucimnoga wołaczmęski osobowy
fitoterapeuciepojedyncza celownikmęski osobowy
fitoterapeuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
fitoterapeutapojedyncza mianownikmęski osobowy
fitoterapeutachmnoga miejscownikmęski osobowy
fitoterapeutamimnoga narzędnikmęski osobowy
fitoterapeutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
fitoterapeutępojedyncza biernikmęski osobowy
fitoterapeutopojedyncza wołaczmęski osobowy
fitoterapeutommnoga celownikmęski osobowy
fitoterapeutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
fitoterapeutówmnoga biernikmęski osobowy
fitoterapeutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
fitoterapeutymnoga biernikmęski zwierzęcy
fitoterapeutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
fitoterapeutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz